Պատկերը՝ Bill Rivard
Սթենֆորդի գիտնականների թիմը հայտնաբերել է, թե ինչպես երկաթը հասցնել էներգիայի ավելի բարձր վիճակի, քան երբևէ։ Այս նվաճումը կարող է փոխել լիթիում-իոնային մարտկոցների և այլ էներգետիկ տեխնոլոգիաների ապագան։
Առաջընթացը ցույց է տալիս, որ երկաթը կարող է ավելի շատ էլեկտրոններ արձակել և կլանել, քան նախկինում կարծում էին, ինչը պոտենցիալ հնարավորություն կտա ստեղծել մարտկոցներ, որոնք և՛ ավելի հզոր են, և՛ շատ ավելի էժան, քան ներկայիս կոբալտի կամ նիկելի վրա հիմնված տարբերակները։
Հայտնագործությունը կատարել են Սթենֆորդի համալսարանի երեք ասպիրանտներ՝ Հարրի Ռամաչանդրան, Էդվարդ Մուն և Էդեր Լոմելին, ովքեր
ղեկավարել են 23 հոգուց բաղկացած թիմ՝ ԱՄՆ մի շարք համալսարաններից, ազգային լաբորատորիաներից, ինչպես նաև Ճապոնիայի ու Հարավային Կորեայի գործընկերներից։ Միասին նրանք գտել են երկաթը մի վիճակի վերածելու միջոց, որը նախկինում անհնար էր համարվում։
Նրանց հիմնական նորարարությունը կայանում է լիթիումից, երկաթից, անտիմոնից և թթվածնից կազմված միացության կառուցվածքի նուրբ կարգավորման մեջ։
Նանոմակարդակում տեղադրվելիս նյութը թույլ է տալիս երկաթի ատոմներին բազմիցս «նվիրաբերել« և «վերաներծծել» հինգ էլեկտրոն, ինչը զգալիորեն ավելի է, քան սովորական երկուսը կամ երեքը։
Երկաթի վերադարձը մարտկոցների արտադրություն նոր շրջադարձ է նշանավորում։ Երկաթի վրա հիմնված կատոդները, որոնք մի ժամանակ համարվում էին չափազանց ցածր լարման ժամանակակից էներգիայի կուտակիչ սարքերի համար, այժմ դառնում են կայուն այլընտրանք կոբալտին, որը թանկ է և հաճախ արդյունահանվում է վտանգավոր պայմաններում։
Աղբյուրը՝ Stanford Report
Պատկերը՝ Bill Rivard